استاد به شاگرد با مهربانی نگاه کرد.

--- فرزندم بشمار

کودک آهسته شروع به شمردن کرد.

:1و2و3و...

استاد اخم ها را در هم کشید

--- اعداد چیزی بین 0 تا 10 هستند ما جایی که ایستاده ایم 0 نیست خودت را به 10 نرسان. درست بشمار دخترم!!!

و کودک مجددا شروع به شمردن کرد

: 10و9و8و...0

استاد لبخندی زد و آهسته از کلاس خارج شد

و این است همان زندگی 10و9و8و...و در انتها یک پایان

نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸٩/۱۱/۳ساعت ٤:۱۸ ‎ب.ظ توسط گمشده نظرات () |